دلم  عجیبــ هوایـــــــی شدهـ اَستــ....

هَـوایـــِ کــــودکیـ...خـآلهـ بازیــ....

هوایــ همانـ عروسکهــــآ...و ظرفــ ـهآیـ پلاستیکیــ....

دلـــــــم...هوایــ بویــ  نم خاکــ خونهـ ی مامانــ بُزرگـــ رو کرده....

هوای صندوق میوهـ هـایی کهـ درونـ حوضِ وسط حیاط

خونهـ ی مامان جونـــ خـــــآلی میشُــــد....

و مــاهیــ قــرمزایی کهـ هـــــراسونـ میشُدند...

و صدایــ شالاپ شلوپ آبــــ بود کهـ بهـ آسمونـ میرفتـ...

دلمــــــــ...

هوآیـــــ بدو بدو بـــا بچهـ هایـ قد و نیمـ قد فامیل رو کردهـ

و قهقهه و جیـــــغ هایــ بُلنـــــــد و از سر هیجــانـ....

و چشمــــ غرهـ های مامان جونــ....

دلــــم عجیبــ تنگ شدهـ استــ....

برایــ کشیدنــــ عطــــــر تنــ مامان بزرگ بهـ ریهـ هام...

دلمــ هوایــــ خاکــــ بازی هایــ یواشکی تو باغچهـ رو کردهـ...

خاکــــــ بازی هایی کهـ آخرشـ ما میموندیم و لباسهای گلی

و لبخندای عمیقمونــــ....

هوایــــ قرمز شدن دستها و صورتهامون....

وقتی تند تند و با هولـــ توتــ های درختــــ خونهـ ی

مامان جون رو غارتـــــ میکـــــردیم....

و اونقدر از شاخهـ هاشــ آویزوونــــ میشُدیمـ...

کهـ پامونـ لیز میخورد و سر زانوهامونـــ زخمی...

و بعدشـــ فقط جیـــــغ و گریهـ های ثانیهـ ای بود...

و لحظهـ ای بعد...

دوباره فارغ از همه چیز داشتیم قایم موشک بازی میکردیم...

امروز...این خونهـ همون خونستــ...

با همون درختــ توتــ و همون حوضــــ...

فقط خونهـ دیگهـ مامانــــ بزرگی ندارهـ...

و حوضش بـــــدون ماهیهـ...

و درختـــــ توتی کهـ هر سالــــ شاخهـ هاش بریدهـ میشهـ

هوا هم....هوا خیلیـــ ســـــرد شدهـ....