قُـــــــــدرت میــ ـخوآ ـهد...

اِبــراهیمـ وار تیشه زدنــ بهـ رـیشهـ ی خاطرآتــ شیرینـــی کهـ

اینـ روزــهآ درونــ تلخـــــی بغــضـ حَـــل میـ شَونـد...

و بُتــــــی میشوند مارگونهـ به دور دست و پای احساست...

زندگـــــــی عُبـــــــور میـ ــکُنـــــــد...

امــــــآ تو را در همـ ـ ـآنـ نقطهـ ی آخرین نگاهـ قُفل کــــــردهـ اند...

اینـ نفرینــ ــهآی در گوشیــ و پچ پچ هآی روز هآی یخی..

همچون مُــــــــردآبی کهـ زنده زنده دفنـ میـ کُنـــــد...

میکِشـــــــــد...

میبلعـــــــــد...

زندهـ زندهـ نفس میگیرد...و باز میایستـــــد...و

پــــــآیــانــ...